November 2011
69 posts
merdivenden düştüm.çok ağladım.ama canımın acımasına değil,canım acıdığını için beni öpecek bir annem olmamasına.
Hayatın gerçeği derler ölüme.Gerçek dediğimiz şey insanların yanlışlığını yada doğruluğunu tartışmadan kabul ettikleridir.Ölüme hayatın gerçeği demek için onun bütün otoriteler tarafından kabul edilmiş olması gerekmez mi?benim için insanın kalbini yerinden söküp paramparça eden ölümü kabul etmek söz konusu bile değildir.yaşanmışlıklara ihanet edercesine herkesin ağzında sakız gibi ölüm hayatın bir...
BOK GİBİYİM.
ölüm acısının en zoru babanı kaybettikten sonra bide üstüne anneni kaybetmekmiş.
kanser sana sesleniyorum:”Allah belanı versin!”
“Öfkeliydim, kendime karşı öfkeli. Hep böyle olurum. Aylarca sessiz kalırım,...”
– A.Maalouf (via mervelicious) 